Directe vertaling haalde de belangrijkste wrijving uit het taalleren weg, en die wrijving deed een deel van het werk. De hulpmiddelen zijn echt nuttig. De vraag is of een opzoeking iets achterlaat.
Eén los woord opzoeken leert het minst
De meeste woorden hebben meerdere vertalingen en het woordenboek geeft je de eerste, die ongeveer de helft van de tijd klopt. Woorden betekenen bovendien iets anders in andere combinaties. Zoek de wending op, niet het woord. Typ de uitdrukking tussen aanhalingstekens en kijk hoe hij in echte zinnen voorkomt; dat toont gebruik, niet alleen betekenis.
Vertaal naar buiten en controleer daarna, in plaats van naar binnen te vertalen
Je zin zelf schrijven en hem daarna controleren leert je iets. Je idee in een vertaler typen en het resultaat kopiëren leert je niets, want je hoefde nooit iets te bouwen. De volgorde telt zwaarder dan het hulpmiddel. Eerst produceren, dan verifiëren.
Machinevertaling klinkt het zelfverzekerdst als ze fout zit
Ze doet gewone tekst prima en verminkt stilletjes register, idioom en alles wat cultureel bepaald is. Ze geeft je een grammaticaal perfecte zin die niemand zou zeggen. Behandel haar uitvoer als het concept van een vlotte vreemde die de persoon aan wie je schrijft nooit heeft ontmoet.
Laat het opzoeken iets kosten
Een woord dat je in een seconde opzocht en nooit gebruikte is binnen het uur weg. Zeg het hardop in een eigen zin voor je het tabblad sluit. Zoek je hetzelfde woord drie keer op, dan is dat het signaal om het echt te leren in plaats van het een vierde keer op te zoeken.
Gebruik de hulpmiddelen zonder scrupules, maar in de juiste volgorde: produceren, controleren, en het resultaat hardop zeggen. Opzoeken is niet het probleem; opzoeken in plaats van bouwen wel.