Amaç sohbet etmekse yazmak yanlış araç gibi görünür. Oysa ihtiyaç duyacağınız cümleleri baskısızca prova etmenin ve henüz kuramadığınız şeyi fark etmeye vakit bulmanın en ucuz yoludur.
Yazmak, saat durmuşken konuşmaktır
Sohbette bir cümleyi bir saniyede üretirsiniz ve nesi yanlıştı hiç öğrenemezsiniz. Kâğıtta ise aynı cümleyi düşünmek için on saniyeyle üretirsiniz ve boşluklar görünür olur. O boşluklar, sizi yüksek sesle duraklatan boşlukların ta kendisidir. Onları yavaşça bulmak, hızlıca tökezlemeyi bırakma yoludur.
Konular hakkında değil, kendi gününüz hakkında yazın
Ne yaptığınıza, neyin canınızı sıktığına, yarın ne yapacağınıza dair üç dört cümle. Gerçek sohbetler bundan yapılır ve gerçekten uzanacağınız kelimeler bunlardır. Soyut konulardaki kompozisyonlar daha ciddi görünür ve size asla ağzınıza almayacağınız kelimeleri öğretir.
Yazdıktan sonra söyleyin
Bitirdiğiniz her cümleyi bir kez yüksek sesle okuyun. Mesele metin değil; o cümleyi artık iki kez ürettiniz ve ikincisi ağzınızdan geçti. Hiç söylemediğiniz yazılı bir cümle yalnızca yarı öğrenilmiştir.
Kaçındığınız şeyi işaretleyin
Bilmediğiniz bir yapının etrafından dolaştığınızı, gerçek biçimi erişilmez olduğu için bir düşünceyi basitleştirdiğinizi fark edeceksiniz. Altını çizin. Kaçındıklarınızın listesi, herhangi bir müfredattan çok daha iyi bir çalışma planıdır; çünkü gerçekten söylemek istediğiniz bir şeyden doğar.
Beş dakika, dört cümle, sesli okuma. Dil öğreniminin en gösterişsiz alışkanlığı ve konuşmanıza doğrudan yansıyan ender alışkanlıklardan biri.