Je cursusaudio is helder en je volgt het moeiteloos. Dan zegt een echt mens hetzelfde en het komt binnen als één lange klank. Die persoon praat niet veel sneller dan de opname. Die praat anders.
Woorden houden op randen te hebben
Cursusaudio spreekt elk woord uit alsof het alleen staat. Echte spraak rijgt ze aaneen: het einde van het ene woord leent het begin van het volgende, onbeklemtoonde klinkers krimpen tot bijna niets, hele lettergrepen vallen weg. Het probleem is dus zelden het tempo. Het is dat de vormen die je uit je hoofd leerde — de verzorgde, losse versies — buiten nooit voorkomen.
Oefen bewust op de rommelige versie
Luister vier of vijf keer naar dezelfde dertig seconden natuurlijke spraak. Eerst op de strekking, dan op de zinsgrenzen, dan op de woorden die je miste. De vierde ronde valt meestal in één keer op zijn plek. Lees daarna het transcript en luister opnieuw. Het gat tussen wat je hoorde en wat er stond is precies wat je aan het leren bent.
Zeg het zelf op de snelle manier
De gereduceerde vormen zelf produceren leert je oor ze te verwachten. Imiteer een korte zin op volle snelheid en rijg de woorden aaneen zoals de spreker deed, in plaats van elk woord los en correct uit te spreken. Dat voelt eerst slordig en fout. Het is geen van beide. Zo klinkt de taal werkelijk.
Je hoeft niet sneller te decoderen. Je moet de vormen leren die echte spraak gebruikt, en de enige ingang is herhaald contact met de onbewerkte versie.