Iedereen kent iemand die vijf jaar in een land woonde en nooit verder kwam dan koffie bestellen. Onderdompeling is een enorm voordeel en het is geen methode. Ergens wonen levert gelegenheid; het levert geen oefening, en die twee worden makkelijk verward.
Een dag in het buitenland kan bijna geen doeltaal bevatten
Werk in je eigen taal, vrienden van thuis, een telefoon vol eigen media, en winkels waar de hele transactie zes woorden is. Je kunt er moeiteloos een jaar zo doorbrengen. Tel de minuten dat je gisteren werkelijk de taal sprak. Bij de meeste mensen die verhuisd zijn ligt dat getal veel lager dan ze aannemen.
Onderdompeling geeft blootstelling, geen productie
Omringd zijn door een taal bouwt luisterbegrip en gevoel voor ritme. Geen van beide wordt vanzelf spreken — produceren moet je nog steeds. Daarom begrijpen mensen die er al jaren wonen vaak alles en antwoorden ze in het Engels. De input kwam binnen; de output nooit.
Bouw de situaties bewust
Kies terugkerende contacten en verplicht jezelf ze in de taal te doen: hetzelfde café, dezelfde winkel, de buur, een cursus in iets heel anders zoals koken of een sport. Een wekelijkse verplichting waarbij de taal de enige optie is verslaat onbeperkte vrijblijvende gelegenheid, elke keer.
Bescherm de eerste zes maanden
De gewoonten die je bij aankomst vormt worden meestal blijvend. Breng je het eerste halfjaar door in een expatkring, dan is die kring drie jaar later meestal nog steeds je leven. Zet het ongemak vooraan. Een slecht halfjaar en een veel beter decennium.
Naar het buitenland verhuizen vermenigvuldigt de waarde van oefening; het vervangt haar niet. Beslis vooraf waar de taal verplicht is, en de onderdompeling doet de rest.